- Rozumiem, tylko że to nie zmienia tego, co muszę zrobić. .
— Kto z nich jest dla nas najgorszy? — zapytał szeptem.. Obok wyspy chciał nas zatrzymać Barkas celny. Zanim mógł wejść nam w drogę, już nas nie było. Przykucnąłem i wyjrzałem pod bomem. Czarny statek majaczył przed nami, coraz większy i większy.. - Marcus? Tylko nie mów, że też dałeś się w to wrobić.. Wystarczyło, że popatrzył na Scotta.. Również interesujących rzeczy dopracowała się Sekcja Matematyki, zorganizowana na podobnych zasadach jak Lingwistyka. Część terminarza składała się z szeregu stroniczek zapełnionych cyframi i tabelami, co nasuwało myśl, że może to być odpowiednik działu informacyjnego terminarzyków ziemskich. Jedna ze stronic podzielona była pionowo, przy czym kolumnie cyfr odpowiadała kolumna słów. Jeden z badaczy zauważył, że pewna liczba, przeliczona na system dziesiętny, okazała się równa liczbie „1836”: stosunkowi masy protonu do elektronu - podstawowej stałej fizycznej, która musiała być taka sama w każdym zakątku wszechświata. Sugerowano wobec tego, że owa tabela zawierać może wykaz ekwiwalentnych lunariańskich jednostek masy, podobny do tabel równoważników stosowanych do przeliczania uncji na gramy, gramów na funty... i tak dalej. Ewentualna słuszność tych wniosków oznaczałaby, iż matematycy natknęli się na kompletny zapis lunariańskiego systemu jednostek masy. Problem jednak tkwił w tym, że całe to przypuszczenie opierało się na wątłym założeniu, że liczba „1836” rzeczywiście wyrażała stosunek mas protonu i elektronu, a nie była tylko przypadkowo identycznym oznaczeniem czegoś zupełnie innego. Aby sprawdzić prawidłowość odczytu, konieczne było drugie, porównawcze źródło informacji.. Spojrzał w jej zielone oczy.. Ale nie kilka razy z rzędu, do stu tysięcy diabłów!. - Phi! Skąd przyszedł ci do głowy ten głupi pomysł, że to lubię? - (Dlaczego tak ci się skurczyły brodawki, najdroższa?) - Hazel, czy on naprawdę bije mocno?. Kossinza krzyknęła widząc, jak Massud chwyta wylot lufy między zęby i naciska spust.. Nie upłynęło wiele czasu i już wszyscy wrzeszczeli na wszystkich częściej niż zwykle, a Victor przeniósł się do swej ciotki i wujka w Worcester. Tutaj odkrył cały nowy świat, o którym mu się nawet nie marzyło, gdzie można dokonać wszystkiego, czego się chce, a zjawiska magiczne stają się rzeczywistością - zapisane dziwacznymi symbolami i tajemniczymi schematami na kartach ksiąg w bibliotece jego wuja..